YANGINDA GEÇİT YOK
SENARYO Yevgeni Gabrilov ve Gleb Panfilov
YAPIMCI Gleb Panfilov
FİLM ÇEKİM D. Dolinin
ÜRETİM TASARIM M. Gaukhman-Sverdlov
MÜZİK ..V. Bibergan SES ..G. Salie
YÖNETMEN...G. Belgov KAMERA...L. Kolganov
KOSTÜM...Y. Slovtsova MAKYAJ...N. Vesyolova
HİKAYE EDİTÖRÜ- Y. Medvedev FİLM EDİTÖRÜ- L. Obrazumova
ÇİZİMLER- N. Vasilyeva SET DÜZENLEME - Y. Smirnov
YARDIMCI YÖNETMENLER N. Stepanov, M, Dakiev, B. Bugunova
KAMERA OPERATÖRLERİ V. Markov, A. Dudko
LENİNGRAD TİYATRO, OPERA VE BALE ORKESTRASI
ORKESTRA ŞEFİ N. Rabinov
YAPIM YÖNETMENİ N. Neyolov
OYUNCULAR Tanya Tyotkina...Inna Churikova
Yevstryukov...A. Solonitsyn Fokich...M. Gluzsky Alyosha...M. Kononov
Maria...M. Bulgakova Albay...Y. Lebedev Morozik...A. Marenich
Kolka...V. Kashpur Vasya...V. Beroyev Zotik...M. Kokshenov Syagin...F. Razumov
L.Malinovskaya, A.Gunina, N.Kuzmin, V.Matveev M.Mudrov
N.Muravyev, A.Smolikov, N.Surodin, V.Terehov, S.Churkin
Seryozin! Seryozin, geri gel!
Seryozin, dikişlerin açılacak! Seryozin!
Kardeşler...Bakın kimler var!
Usoitsov! Usoitsov, dur! Hadi, eve gidelim.
- Bu kadar, yeter. Hadi, gidelim. Hadi gidelim.
- Tyotkina! Tyotkina! - Ne! Ne!
Çirkin veleti arıyorsan etrafta koşuyor.
Senin neyin var? Hey?
Onlar bana insan gibi davranmıyor.
- Kim? - Bütün takım. Utanmazlar.
Onlar yaralı...
Ne yani? Sana aynı davranmıyorlar!
Ben de bir kadınım.
- Sen bir kızsın! - Kadın! Bir kadın.
Sen bir kızsın. Bir kız.
Bir kadın!
Peki, Tanka, dikkat et.
Morozik hangi tarafta göremedim?
Orada.
Şehire git ve dön! Ben gelemem...
Bin.
Yürü sevgilim! Yürü hayatım! Yürü!
Andrey! Andrey!
- Kömür! - Malı kapın.
Almaya gelin.
Fokich, boşaltın.
Tanya. Tan, burayı çek.
Fokich, Albay nerede?
Komuta subayı ile beraberler.
Birlikte mücadele ediyorlar. Çok yaralı var.
O özlüyor.
Neyi özlüyor?
Atları.
İyi çalıyor.
Alyoshka Semyonov.
Dinle Zotik. Bu ya bir adam, ya da bir kız.
Ne, nerede?
- Orada. - Adam. Gerçek, bu bir adam.
- Hayır. - Bu bir adam.
- Peki etek niye? - Çünkü o, pantolonunu kaybetmiş.
Peki! Neden orada duruyor?
Ne sıcak....
Onlar testereyle oymuşlar. İlk parmakları sonra avuç.
Yani o ateş edemezdi.
Ama ben solağım. Solla ateş ederim.
Orada birşeyler var.
Fokich, hepsini nereye kapattın?
Alyosha bunları bilir.
Bana ver.
Orada neler oluyor?
Ölü bir adam.
Bazı ekmekler yanıyordu ve söndürmek istemiş.
Onlar yaba ile bunu yapmışlar. O iyi bir adamdı.
Her zaman akıllı değildi, ama iyiydi.
Ben onun gibi değilim.
Kendine sakla. Onun gibi ve onun gibi değil.
- Eğer ölürse ve size söylenirse. - Söyle, umurumda değil.
- Kes sesini. - Ne?
Kes sesini, dedim.
İşte, burada.
- Nerede? - Kim?
- Merhum. - Arabada. Sana ne?
Nedeni yok.
Tuhaf biri.
Onun bir kız olduğunu söylemiştim.
Çamaşırları nereye koyalım?
Buraya indirin.
- Haydi, eve gidelim. - Git buradan.
Git buradan, diyorum.
Seni şeytan. Canavar!
Sevgilim! Canım!
Senin neyin var? Kafan mı iyi?
Tut. Bekle. Bekle.
Nereye gidiyorsun, güzel çocuk? Ona gitmek ister misin?
Git, git.
- Atlara ne olacak? - Ne mi olacak? Atlar, attır.
Git, git. O sarhoş.
- Onun adı ne? - Ben nasıl bileyim?
Hayır, ben adını bilmeden yapamam.
"Yapamam", "yapamam". Sonra kadınlardan bahsediyorsun.
Atlara biraz su ver. Kaybol, git, git.
Gidelim, yoksa kırbacı yersin.
Çık dışarı. Seni öldürürüm.
Bana kemerimi ver! Cadı!
Semyonov. Semyonov!
Asker. Asker.
- Beni tanıyor musun? - Tanıyorum.
- Nereden? - Sana çamaşır teslim ettik.
- Beni hatırladın mı? - Mhhmm.
- Ne? - Nazik ol.
Semyonov!
Kımıldama. Burada bekle! Anladın mı?
- Nerelerdeydin? - Git işine!
- Ne yapıyorsun, çılgın. - Orada bir kız var.
- Yalan. - Yemin ederim.
- Göster bana. - Sonra.
- Sadece bana göster. - Git işine.
- Peki atlar nerede? - Otlanıyorlar.
- Onları bul. - Onları bulmaya giderim, ama sıra sende.
Git, getir.
Hadi, buradan gidelim.
- Nereye? - Ne fark eder, biz iş yapalım.
Çok güzel.
Bak burada kim var?
Küçük köpek, küçük köpek, gel bana.
Sevgilim.
Defol buradan!
- Neden böyle yaptın? - Neden mi?
- Asker, nereye gidiyorsun? - Hiç bir yere.
En iyisi uzak dur!
- Müzik. - Ne olmuş?
Hey, nereye gidiyorsun?
- Biraz yürüyeceğim. - Hayır, geri dönme zamanı.
- Henüz gitme zamanı değil. - Hayır, ben gidiyorum.
Zencefilli bir şeyler ister misin?
- Dur, kim var orada? - Dostlar.
O zaman adını söyle!
- Tanya. - Benim ki, Aleksiy.
Eh, oraya git. Bizim tanıdıklar orada.
İskelede bekle. Yarın geleceğim.
- Çok güzel. - Öpüşelim.
- Bak, güneş. - Cehennem gibi.
Hayır.
O ne?
Bir ayı.
Bu bir inek.
- Bu bir ayı. - Bir inek!
Hiç pençeleri olmayan bir ayı biliyormusun. Elbette hayır!
Sanmıyorum.
Hayır, bu pençeler çok kötü.
Oh Tanrım, ben çiziyorum.
Çiz! Çiz!
Alesha...
Çiz! Aptal.
Merhaba.
Ne kadar saçma bir broş.
Kırılmış, değil mi?
Ver, birlikte yapıştıralım.
Bu pençeler kötü oldu.
- Çay var mı? - Evet, otursana.
Kenara çekil.
İç.
Senin neyin var?
- Seviyorum. - Elbette.
Bu gerçek.
Kim bu aşık?
Aleshka. Akerdeon çalıyor.
- Hatırla, üretim bölümünde. - Hangisi? Çilli olan mı?
Yani, çilleri var. Çilli. Ama benim. Tamam mı?
Oh, Tanya. Senin Marksizm'e ihtiyacın var.
Marksizm, Marksizm, Marksizm ve tekrar Marksizm.
Ignatich! Benim aşık olmam iyi bir şey midir?
Ne konuda iyi? Aşk bir gerçektir, ve gerçekler de materyalist.
Peki o zaman ne yapmalıyım?
Ignatich, hiç aşık oldun mu?
- Oldum. - Peki nasıl oldun?
- İyi oldum, ne diyebilirim. - İyi mi? Buyurun.
- Peki, Fokich, aşık oldu mu? - O da oldu.
Yeter artık, yeter.
- Peki dostlar, tamam diyorum. - Bu doğru, ne tür birisin?
Ne oldu yine?
- Ignatich. Senin de çillerin var. - Nereden gelmişler.
- Çilli, çilli, bak ! - Sanki...
Çilli, çilli.
Peki, dikkatli olun, arkadaşlar.
Görüşürüz.
Dinle Fokich, ben çilliyim... orada bir şey var.
İşte budur.
Biraz eşkiya suratlısın ama bu kadar üzülmemelisin.
- Böyle bir kızla konuşmak nasıl?
Nasıl mı? - "Aşk gerçektir." ...sizin için ne hazırlayayım?
- Hayat için. - Hayat mı? Ne anlamda?
Hayat! Burjuvalar yaşıyor, biz mücadele ediyoruz.
Ve bir Komiserden.
Ignatich. Ignatich! Dinle, Ignatich. Kalk!
Kalk, sana söylüyorum.
- Çarın canı çıkmış. - Hangi Çarın?
Bütün Rusya'nın!. Oku, burada.
Evet...
Dünya nasıl dönmüş?
Kim düşünebilirdi ki? Çarın kendisi.
Mükemmel, ha? - Mükemmel.
İşte, bunu yakala.
Şerefe.
Bana kalsaydı, hepsini bir çukura doldururdum.
Generaller, bakkerler, fahişeler, çarlar, spekülatörler,
Makineli tüfekle hepsini oynatmak gerekir.
İnsanları temizleyen, banyo evler gibi.
Senin seçeneğin, çok kanlı !
Peki kansız nasıl olacak? Onsuz hiç bir devrim yok.
Yoksa, o değildir. Ama az olması daha iyi olur.
Neyin?
Kan dökmenin.
Dinle, Ignatich. Tanrı bilir, bu size yol açabilir. Bir düşünün.
Önce, çok fazla kan.
Sonra birilerini duygularını incitmekten endişe ediyoruz.
Siz farkına varmadan biz bütün Devrimi çarçur ederiz
Ama biz kimseyi öldürmedik.
Ben bütün bir treni içerisindeki generallerle beraber havaya uçururdum.
Bu aynı şey değil.
Gözlerine bakarak bir adam öldürdün mü?
Diyelim ki, hayır.
- Ben. - Ama o düşmanımız, seni öldürür.
Düşman! Ama yine de korkunç!
Otur, otur.
Sen iyi bir adamsın, Ignatich.
Seni seviyorum.
Ama, Komiserin nasıl birisi?
Sen hamsın, metanetin eksik!
Takma kafana, ben hallederim, sen olgunlaşacaksın!
Metanetsiz, diyorsun?
- Hayır. - Biliyorsun, daha önce cephedeydim!
- Nerede? - Devrim Mahkemesinde.
Ve?
Bir mavzerim vardı, ve herkes saygı gösteriyordu.
- Eh? - Beni aradılar ve tavsiye almak için geldiler.
- Herkes, onların hepsi geldi.
Bilgi almak istediler, ekonomi hakkında, savaş hakkında soruları vardı.
Aktörler geldi, ayrıca tavsiye isteyenler.
İlk olarak, memnun oldum.
Ama daha sonra, onların tavsiye için gelmediklerini anladım.
- Peki ne için? - Benim Mavzer için.
- Yani? - İnsanlar korktular.
Korkuyor ve iyi oluyorlar.
Öğretim insanları zarar vermesin diye korkutuyor.
Devam et, korku ve gerçek ne işe yarıyor?
Ignatich, yanlış şeyler söylüyorsun.
Komünizme inanıyorum.
Yok olacaksın. Diktatörlük diktatörlüktür!
Mücadele için neye ihtiyaç var?
Burada sıkılmışsın.
Mücadele için haklısın.
Orada yangın yok.
O zaman, yani, seni seviyorum.
Biliyorum.
Dürüstçe mi?
Seni seviyorum.
Çok fazla.
Makineli tüfek ya da değil, çıplak bir kılıcım vardı ve kesiyordu.
Bu senin için sıkıcı Tanka, sıkıcı!
Orada ne kahkahan var, ne de gözyaşın.
Belki evleniriz, ha? Belki neşelenirsin?
Buna ne dersin?
Güneş batıyordu
Oka tarafından
Ve genç hayal etti
- Alyosha. - Ne?
Daha önce ne konuşuyorduk?
Herşeyden bahsediyorduk, gerektiği gibi konuşuyorduk.
Belki evleniriz, dedin.
- Ne?
Biz evleniriz, demedin mi?
Hayır.
Konuştuğumuz şeylerden birisi de oydu. Ya da değildi.
O bir Kızıl Ordu askeri
Cesurca savaşa gidiyor.
Güneş batıyordu.
Hey! Yarın 3'te aynı yere geliyorum.
Orada otur!
Kardeş, tren nereye gitti?
Nereye gitmeli? Kaçtı gitti.
- Yakında döner mi? - Bir ay sürebilir, belki daha da uzun!
Savaşın içindeyiz.
Sadece benim şansım.
Dostlar, ben evlendim.
Yine mi. Eh, seni özleyeceğiz, zamanı boşa harcamayalım.
- Ben ciddiyim. - Öyle olsun, Valodya.
Ben ciddiyim. Kolka!
Herkese merhaba!
Merhaba.
Güzel. Ne söylüyorsun, yani dua olarak?
Kolka.
Nerelisin?
Biz mi? Oh, ben Okulovkya'lıyım.
Delikanlı, neden ülkenden kaçıyorsun?
- Onlar bizi temizlediler. - Kim sizi temizledi?
Kim mi? Bildiğiniz gibi Bolşevikler!
Ne iş yapıyorsun?
Açlıktan çocukların mideleri patlıyordu. Eşi sağır oldu.
Yani evli mi?
Başkasıyla mı? Bir eşi olmayan adam mı?
- Ve onunla ne yaptın? - Kiminle?
- Aşık mı oldun? - Ona?
Senin karın.
Orada yemek için bir şey yoktu. Şehre taşındı.
Tanrıya şükür, bizi biraraya getirdi...
...burada erzak vermekte olduklarını ve zamanında maaş olduğunu söyledi.
Bu..bu doğru, ya da değil mi?
Doğru.
Ne dersin, patron? Erzak veriliyor, değil mi?
Ben sürücü olabilirim. Yulaf lapası yapar, marangoz olarak çalışabilirim.
Yani, patron? Yemek veriyor mu, vermiyor mu?
Tamam, Tamam.
O zaman tamam. Kalıyorum.
İyileştim!
İyileşmiş olsaydın, ben anlardım.
Plotnikov. Duydun mu? Plotnikov.
Ne, ne?
- Sen ne yapıyorsun? - Sigara içiyorum.
Biraz da bana ver.
İşte burada!
Ben düzenli olarak bir kızla çıkıyorum.
Ve?
Evlenmeye karar verdik.
Gerçek bir kadın.
Yalnız çok güzel değil. Kimin güzelliğe ihtiyacı var ki?
Sadece biraz sıska.
Ama biraz yağ ihtiyacı var.
Ne söylüyorsun?
Bu sevgi aşk gibi, farkı yok...
.. güzel ya da çirkin. Aşıksın bu kadar!
İşte öyle bir şey.
Ama biraz aptal.
Söylenecek fazla bir şey yok.
Ama kimin akıllıya ihtiyacı var ki? Sadece seni rahatsız etmeye yarar.
İşte o kadar.
Öyle, öyle!
Burada bir sürü grup toplanmış.
Ama hayat hakkında konuşacak kimseyi bulamazsın.
Ölümden bahsetmiyorum.
Kalk! Kalk! Geldik.
Oh, Şu insanlara bak!
Elbette tümü yaralı olamaz.
Doktor! Onu içeri alın.
Başlangıçta hepsi tek parçaydılar.
Sonra bir çember içerisinde kaldılar. Herkes yere yıkıldı.
Yalnızca ben. Ben sorumlu değilim.
Ben ne tür bir komutanım?
Git, hadi, sedyeciler!
Daha hızlı, daha hızlı.
Dur! Dur! Nereye...
Dur, sana söylüyorum.
Sen bu lanet emirleri bilmiyor musun?
Emir!
Komiser.
Dinle, ihtiyar, geldiğin yere dön!
- Kolunu koparırım. - Dene bakalım.
- Seni şimdi öldürürüm, dede...
...ve Frunze bunun için bana teşekkür edecek.
Bu vagon siyasi taşıma içindir.
Anladın mı?
Eh, o zaman böyle değil, tamamen başka bir şey.
Eğer bu..
Neden önceden söylemedin!
Haydi, gidelim.
Ben tutuyorum.
Nereye gidiyorsun.. yabancılara izin yok.
Ne yabancısı, ben onun annesiyim.
Ne yani, izin yok mu?
Orada kaç kişi var, görmüyor musun?
Uzun süre seyahat ettik, ben böyle şey görmedim.
Hepsini nasıl taşıyacağız?
Bir anneyi dışarda bırakmak...
İzin yok. Emirler böyle!.
Evet, evet, her zamanki gibi. Emirler bir anneden değerli.
Devrime karşı değilsen, sus!
Yoksa seni öldürürüm.
Tan! Tan! Tanka!
Belki de yapacağım?
Ne acelen var?
Bir bacak hükümetin değil, ama üzerinde yürümek zorundasın.
O öldü mü?
Huzura ulaştı!
Ne hayat. Çocuk bir vardı... ..şimdi yok.
Tut, ben bacağı düzeltmek istemiyorum.
Kim dün anneye izin vermedi? Kim?
- Çocuk annesi olmadan öldü.
İzin vermediler.
- Bu yasak! - Kim yasakladı?
- İşçi sınıfı! - İşte bu! Duyun, işçi sınıfı.
İnsan olmak gerekiyor! İnsan!
İnsan mı? Nerede senin işçi sınıfı düşmanların, böceklerin.
- Yoldaşlar, nerede Sovyet Cumhuriyeti? - Sovyet Cumhuriyeti kimler? Ben mi?
Hayatım boyunca ne için çalıştım? Ben Sovyet Hükümetiyim. Ben Bolşeviğim.
- Ben şimdi, partiye kaydolmak istiyorum. - Solucan, parti ne demek biliyor musun?
Kardeşler, o kavga arıyor. Senin komiserin harekete geçmesi gerekir.
Gürültüyü kesin, burası hastane. Uyumak imkansız.
Kabul et. Kiminle konuşuyorsun? İnsanlarla konuşuyorsun!
Görüyoruz! Onun gibi insanlar!
- Hepinizi mahvederim. Sizi solucanlar! - Böyle değil, söyle, söyle!
Ve sen Sovyet Cumhuriyetisin.
Doğru yoldasın. Kim burada Sovyet Cumhuriyeti?
Ey, Bolşevik olanlar.
O sadece bir askeri öğrenci değil. O Sovyet Cumhuriyetinin merkezi.
Onu duvara alın! Duvara! Duvara!
Neyiniz var, kardeşlerim? Siz ne SSCB'den ne de Bolşeviklerden bahsedemezsiniz!
Hangisi kan döküyor?
Hangisi insanı önemsiyor?
Kim?
Aşk olmadan yaşamak imkansız
Ama aşk hayatı ile sadece sefillik
Ama aşk hayatı ile dayanılmaz
Neden bundan kaçınılmaz
Uyanın! Esnemeyi de kesin.
Senin neyin var. Git uyu.
Dinle Ignatich.
Neden sınırlarımız ötesinde Sovyet kuralları yoktur? Onlar bizden aptal mı?
Git uyu.
Peki neden, Ignatich?
Onların güçsüz ve bizden iyi yaşıyorlar.
Henüz anlamadın, olgunlaşmalısın.
Anlıyorum.
İyi, anlıyorsan!
Umarım yakın zamanda olur, umarım kazanırız. Bu çok zor, Ignatich!
İnsanlarımız yalnız. Umarım yakındır.
Git uyu!
Söylediğin zaman haklıydın.. bu şekilde olmayacak..
Ne şekilde?
Yani herkes mutlu olmayacak!
Ama sen...sen Ignatich, sen mutlu değilsin.
Neden?
Çünkü gözlerin yanlış görüyor.
Oh Tanka, biz sana ne öğrettik? Sana öğrettik. Materyalizm!
Ama hala kendi yolundasın.
- Gözler yanlış, ha! - Evet, yanlış.
Peki neden Komsomolka değilsin?
Bilmiyorum.
- "Bilmiyorum". Hazır olacaksın.
Sergeyevski'ye geldiğimizde, sana bir tavsiye vereceğim.
"Yanlış gözler".
Bu benim için çok zor oldu, Tanka çok zor.
Buraya tükenmiş geldim.
Benim cepheye gitmem gerekir. Ateşe!
Peki Komiser kim?
Kim mi? Fokich.
Atama için başvurdum.
Ve?
Gitmeme izin verdiler.
Peki biz sensiz nereye gideceğiz?
Alyosha!
Döndün. Sen döndün.
Nereye bakıyorsun? Çok güzel olmuşsun.
Neden durdun? Ben onlardan daha mı kötüyüm?
Daha fena!
Prizor!
Aşkım! Aşkım!
Biliyormusun, Tanka, bir karar vermek zorundasın. Ya o ya ben!
Bunu yapamam.
Alyosh, tanrım, benim aşkım sensin.
- Devam et. - Aşkım!
Beğendin mi?
Beğendim.
Siz ne iş yapıyorsunuz?
- Ben mi? - Evet.
Bir ressamım, anladın mı?
Dinle, yakına gel.
Yiyecek bir şeyler bulabilir misin?
- O zaman.. - Bir saniye.
Otur, otur.
Püre var, sadece biraz yanmış.
Onu yere bırak.
Senin adın ne?
- Tyotkina. - Ne?
Tanya Tyotkina.
Boyamak istermisin, Tyotkina?
Hadi boya...elbisene dikkat et..
Tamam, devam et Tyotkina. Bir ressam olacaksın.
Devam et, devam et.
Ben bir ressam oldum.
Ressam mı?
Bu acıtıyor mu? Savaşçı sevgilim.
Kolka! Nereye gidiyorsun?
Manka'ya gidiyorum.
- Neden? - Beni çiğniyor, kendimi asabilirim.
- Sevimsizsin diyor. - Beni duymuyor musun, aptal?
Yollar kapandı!
Yeğenime gidiyorum.. Kışı orada geçireceğim..
...ve ilkbaharda döneceğim, karıma, çocuklarıma. Hoşçakal.
Güle güle. Ekkmek gerekiyorsa.
Tanya, dinle...en iyisi Manka.
Manka'ya, diyorum, en iyisi.
Bazan pencereler çatırdar, kendine dikkat et.
Bu kim?
- Yakında... - Ne?
- Yakında, dünya çapında bir devrim var. - Ne, ne?
Bu çok zor, insanlar acı çekiyor. Yakında bir umut var.
Bu senin için, iç.
- Peki, nasıl gidiyor. - Kötü değil.
Peki bu ne?
Bu? Güneş.
Bu nasıl güneş? Bu bir tekerlek.
- "Tekerlek". Bu bir güneş. - Olmaz.
Güneş.
Orada güneş var... bu değil.
İşimizden anlamıyorsun, Fokich.
Akıllı görünmüyorsun, olduğu gibi çiz.
- Anladın mı? - Anladım.
Dinle Fokich. Sen kendi işine bak ve karışma!
Ben ona öğretiyorum. Ben bir ressamım.
Sen bir ressamsın ve ben de Albay.
O burada.
Beklesin! Bir kadın sabırlı olmalıdır.
Alyosha!
Buradan uzak dur.
Neden bu paçavraları giyiniyorsun?
Kazak nerede?
- Satıldı. - Peki para?
Bu ne?
- Bu kimin için? - Senin.
Bana düzgünce söyle. Evlenmek istiyor musun?
Bilmiyorum. Korkuyorum.
Üç gün önce bana bir atkı verdi.
Ama şimdi bir takım...
Ondan korkuyorum.
Belki de hasta?
- Kim? - O
- O Kim? - Tanka.
O bir psiko. Benim kelimemle, psiko.
Tamam Semenov, uyu.
İnan bana!
Son zamanlarda bana üç paket tütün getirdi.
Fokich, buraya gelsene.
- Ne? - Gel de ne yaptığına bak.
Bu ilginç, çok ilginç.
Çiz, Tanka, çiz.
Bu iyi bir şey, ama güçlü olduğundan emin olun, Bolşevik ruhu içinde.
Biliyorsun Tyotkina, bu güzel.
Beğendiğimi söyleyebilirim.
- Yalan söylemiyorsun, değil mi? - Söylemiyorum..
Bu hiçbir şey değil.
Yakında bitirip gideceğim.
- Neyi? - Bir resim. Sonra göreceksiniz.
- Bu nedir ki? Önemsiz, çocuk oyunu. - Duydun mu? Yakında bir resim yapacak.
Yapacağım.
Övünmek yok.
Oturalım.
Savaş bitince, Moskova'ya gideceğim, ünlü olmak istiyorum..
Alyosha.
Beladan uzak dur, olur mu?
Bu utanç verici Tyotkina, utanç verici.
Her tarafta Devrim var, ve sen...
- Hoşçakal. - Hoşçakal.
İşte, sana bazı şiirler yazdım. Güzel şiirler.
Lermontov'un şiirleri.
- Ben gitmiyorum. Hastahanedeyim. - Tamam, devam et.
- Ben gitmiyorum. - Defol buradan.
Unutma, sıcak giysiler var, tütün ve darı.
Biraz elma al.
Ve beni unutma, lütfen.
Alyosha!
Eh, bu nasıl?
Benim bakabileceğim, başka bir şey var mı?
Eh!?
Uyu, Tyotkina. Geç oldu.
Korkma.
Ben başka birine aşığım, Yoldaş Mastenko.
Sen bir aptalsın, Tyotkina. Bir aptal.
Ya da belki bir meraklı. Sana o söylüyor, Mastenko.
Kendine iyi bak, Tyotkina.
Git bir göz at.
Yol verin.
Dizlerini ört, seni inek.
- Beyler, uzağa mı gidiyorsunuz? - Cepheye, Don'a.
Beyler, beni de götürün.
Ne oldu, İgnatich?
Ne oldu, Ignatich?
- Duydun mu? - Hiç bir şey.
Fadey Semyonov, Ignatich pek iyi değil.
Sakin ol, sakin.
Seni aptal, bu şekilde nereye gidiyorsun, piyadelere lazım değil.
Dur! Dur, size söylüyoruz. Durun!
Nereye gidiyorsun, Ignatich?
Dur, dostum!
Sensiz nasıl gideceğiz?
Hey ahbap, onlar sana bağırıyor.
Sizin için, yemin ederim, sizin için.
Eh, sen ilk kişi değilsin!
Bacaklarını sıcak tut! Bacaklarını koru!
Nereye gidiyorsun?
Cepheye.
Ver onu! Ver!
Diklenme!
O yalnız yapamaz, hele ben olmadan!
Hadi! Hadi! Hadi!
Alekseyevka'ya seyahat edeceksin.
Yaralanırsan, Korshenova'ya gidersin.
Anladın mı?
Ama dikkat et, Vasilievka'da beyazlar olmalıdır.
Ve tabancanla onlara yardım edersin.
Daha hızlı, sevgilim, daha hızlı.
Komsomolka mı?
Komsomolka.
Tıbbi bir trende mi çalıştın?
- Evet. - Ne şekilde?
Düzenli olarak.
- Ailen var mı? - Hayır.
Bu hayatta kim olmak istersin?
Bir ressam.
Yani, bir ressam olmak istiyorsun?
Bu simgelerin hangisi en iyisi, söyle bana.
Bu simgelerin hangisi en iyisi?
Şu.
Göster.
Bu işte.
Düzelt.
Evin sahibi, Peder Porfiry, cahil.
Bu yüzden asılı duran simge, kötü!
Ama paha biçilemez.
16. yüzyıl.
- Rus musunuz? - Rus'um.
Rusya'yı seviyor musun?
Elbette.
Ben de.
Bak, ikimizde Rusya'yı seviyoruz.
Ama Rusya'da ne oluyor, biliyor musun?
Devrim.
Ne için?
Bunu istediniz mi?
- Peki, başka? - Albay, onu getirdik.
- Beş dakika sonra getirin. - Peki, efendim.
Peki, söyle, söyle, korkma!
İşkence mi yapacaksınız?
Otur.
Bir zaman gelecek..
ve insanlara eziyet sona erecek mi?
Evet.
Yani genel uyuma inandınız mı?
Ne?!
Zarif.
- Ne !?
Zarif!
Anlamıyorum.
Peki, herkes ne zaman iyi olacak?
Ben inanıyorum.
Ve bu arayış içinde kardeş kardeşe karşı gelecek!
Rus'a karşı Rus! Bu kadar mı?
Yangında bir geçit olmayacak!
Hayır, hayır, hayır, hayır?
Hayır.
- Yani inancınız var! - İnanç.
- İnanç içinizde mi? - Evet.
O zaman inançlarınız için acı çekmeniz gerekir.
Acı çekmeye hazır mısınız?
Nasıl yani?
Acı çekmeye.
Ne zaman?
Yarın, bugün, istediğiniz zaman. İstediğiniz gibi.
Yarın.
Korkuyor musun?
Ama ya ben gitmene izin verirsem? Bunu ister misin?
Eğer istersen, gitmene izin vereceğim.
İstiyorum.
Ve ben de, neredeyse sana inanıyordum.
- Nasıl yani? - İnanç senin içinde. Ama sen de yok.
- İnanç yok. - Yapamam.
- Hayır. - Yapamam.
Dokunmayın. Bırakın beni.
Dokunmayın. Dokunmayın.
Bak, kız. Böyle insanlara öğretiyoruz.
Ve kontrol ediyoruz.
Ne yani? Bizde daha zeki insanlar var, büyük insanlar. Tanya, doğru muyum?
Sen, gidebilirsin. Git hadi.
Gitmesine izin ver, bırak gitsin.
Git, git, git.
Devam et, sevgilim. Git. Git hadi, güvercinim. Git.
Sana söylüyorum, git.
Eğer bizimkileri görürsen, onlara Fokich'in boyun eymediğimi söyle.
Fedarenko, geçmesine izin verin.
Peki, soruları hızlı soracağım.
- Benim vaktim yok. - Ne kadar kızgınsın.
Bana kalsa hepinizi bir çukura doldurur..
- Bunu duyduk. Daha da önemlisi... - Peki, sadede gel..
Seni gidi, domuz.
Hemen buraya gelin!
Vazgeçtim asalak. Vazgeçtim.
Teslim...
Saygı!
Türkçe Altyazı : selami55